1.Çağ, 2.part

Devamına geçmeden önce bahsetmem gereken birkaç temel kavram var.

Uri kalkanı:                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Evrende çok nadir olmasa da nüfus fazlalığı sebebiyle herkesin kullanamadığı Uri adı verilen bir taş ile yapılır. İnsanlar tarafından boyutu mükemmel şekilde küçültülür ve bir eldiven yardımı ile ele takılır ve çeşitli teknolojiler sayesinde vücudun etrafını şeffaf bir şekilde sarar. Kişi Uri kalkanı ile korunurken hasar aldığında taş bu hasarı emer ancak aldığı hasarlar sonucu taş zayıflar ve en sonunda kırılır. Uri kalkanının bir ağırlığı olmadığından askerlere manevra açısından çok büyük bir avantaj sağlar. Ayrıca ileride şehirleri korumak ve dahası için daha büyük Uri taşları da kullanılacaktı.

Sınırlandırılmış evren:                                                                                                                                                                                                                                                                                                 İnsanlığın keşfinden 100 yıl öncesine kadar evren sınırsızdı. Sonsuz evrende neredeyse her kişi başına 1 gezegen düşüyordu. Ancak yaşam çok anlamsızdı. yüzyıllardır savaşlar olmamış ve barış süregelmekteydi. Dönemin lideri Xir'an bu durumdan rahatsız oluyordu. Bu konu hakkında 9 .kişi görevlendirdi. Evrendeki en çok Uri içeren ve yakın 9 gezegeni bulmalarını istedi bu kişilerden. Yıllarca aradılar ve en optimum gezegenler bulundu. Xir'an önemli bir konuşa yapacağını duyurarak altındaki tüm liderleri orduları ile beraber kendi gezegenlerine topladı, bunu duyan normal uzaylıların bir kısmı da gezegene iniş yaptı. Xir'an büyük planını duyurmak için yüz milyarların önüne çıktı. "Sonsuz hiçbir şeyin değeri yoktu" diye haykırdı. Konuşmasına bir süre böyle devam etti. "Benim yaptığım şey yüzünden birçok can kaybedilecek ve herkes benden nefret edecek. Ancak en sonunda bana neden evreni daha küçük bir alana sınırlamadın diye küfürler edeceksiniz." Sınırlama kelimesini duyan uzaylılar şaşırdı. "9 gezegeni Uri kaynağı olarak kullanacak ve evreni kısıtlayacağız, bu gün burada." Halktan yüksek sesler çıkmaya başladı herkes şaşkınlıkla birbirine bakıyordu. "Böylesine bir Uri gücünü yok etmeye hiçbir silahın gücü yetmez, evrendeki en büyük ve yakın 9 Uri kaynağı kullanıldı. Ve gezegenler kalkanın dışında kalıyor. yani gezegenleri yok etmek için ilk Uri kalkanını aşmalısınz." Halk gemilerine koşuşturmaya başladı. Xir'an arkasını döndü ve içeriye doğru yürümeye başladı. Sinirli halk Xir'an'ın arkasından saraya doğru saldırdılar. Askerler halkı tutamıyordu. O sırada Xir'an'ın önünde oğlu Oq'un'u gördü, oğlu elindeki tabancasını babasına doğrulttu ve tetiğe bastı. Sinirli halk olaylar karşısında durgunlaştı. Oq'un öne çıktı ve liderliği kendine aldığını, babasının bir vatan haini olduğunu ilan etti. Halkın buna diyecek hiçbir şeyi yoktu. Ancak Oq'un ve babası bunları çok önceden planlamıştı, babası tüm nefreti üstüne toplayacak. Kötülü yok eden ise kahraman olacaktı. Oq'un Uri kalkanının yıkılması hakkında yapılan deneylere destek veriyormuş gibi davrandı. Ancak gizliden, deneyen herkesi öldürttü. Oq'un tarih kitaplarında hala en iyi liderlerden kabul edilmiştir. Ölümü ise dünya adlı gezegendeki insan denen bir türden Hawk denen isyancı bir kişi tarafından gerçekleştirilmiştir.

1.Çağ Part 2:                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       İsyan diğer gezegenlere de yayıldı ve uzaylılar defedildi. Kieran'lar şeytan gibi savaşıyordu. Çok geçmeden insanlar başta sahip oldukları gezegenleri geri kurtarmayı başardılar. O yıllarda tahtta hala Aslutis'i yenen Ivigalla kralı Tychonar ıvegalla vardı

Hikayenin bu kısımdan sonrası 2 karakter üzerinden devam eder.

17 yaşındaki Aerar'ın en büyük isteği dayısı Tharkih gibi bir Kieran olmaktı. Ailesini hiç tanımamış ve askeri okulda büyümüş sıradan bir erdi. Dolayısıyla en yakını yani dayısına sıkı sıkıya bağlıydı. Ancak dayısı onu savaşlara götürmüyor ve neredeyse okuldan çıkmasa bile izin vermiyordu. Yine sıradan bir günde Aerar odasında oturmuş düşünüyordu. Kapı hızla açıldı. İçeri Tharkih girdi, "Hazırlan, savaşa gidiyoruz" dedi. Aerar şaşkınlıkla beraber "Ama neden diye sordu" Dayısı ise "Koridorda konuşuruz" diye geçiştirdi. Aerar hızla hazırlandı ve koridora çıktı. Tüm askerler koridordan meydana akın ediyordu. O sırada dayısının eli Aerar'I yakasından tuttu ve yanına çekti. "Baş gezegene saldırmışlar. İntikam vakti Aerar, bu gün erkek olacaksın." Aerar yıllardır bu anı bekliyordu ve baş gezegeni umursamadan "Hangi gezegen gidiyoruz" dedi. "Göz Gezegen'e, yok etmeye.". Aerar şaşırdı "Ama orası, Uzaylıların baş gezegeni değil mi?"

16-17 Yaşlarındaki Thavis dönemin kralı Tychonar'ın sakat ve en küçük oğluydu. Bacaklarındaki sorun sebebiyle düzgün yürüyemiyordu ve asla bir savaşçı olamayacaktı. Bu sebeple babası tarafından çok sevilmezdi. O da normal halk gibi giyinir ve saray dışında çocuklarla oynardı. Oyun oynadığı kişiler arasında çocukuğundan beri hoşlandığı Reyhan adında bir kız vardı. Yine bir gün kimliğini gizleyerek şehre inmiş ve Reyhanla arkadaşlarının yanın gitmişti. Bir süre takıldıktan sonra saraydan tanıdığı bir muhafızın kendisine doğru geldiğini görünce kalktı ve muhafızın yanında gitti. Muhafız hemen saraya dönmesi gerektiğini fısıldadı, ve ayrıldı. Thavis arkadaşlarına döneceğini söyledi ve saraya döndü. Saraya döndüğünde sarayın telaş içindeydi, herkes eşyalarını topluyor gemilerine doğru gidiyordu. Thavis'in yanına 2 kardeşi geldi. Ortanca kardeşini (İkair) severdi, ancak büyük kardeşinden (Aslies) her zaman nefret etmişti. İkair kardeşinin yanına gitti ve kolundan tutarak "Burayı terk edeceğiz babam öyle söylüyor" dedi. Thavis sebebini sorsa da kimse cevap vermedi. Bir süre kardeşinden yardım alarak gemiye bindi. Kısa süre sonra gemi havalandı. Thavis "Tüm eşyalarım orada kaldı onları geri almak için döneceğiz değiş mi?" diye sordu. Bir süre sessizlik oldu, sessizliği bir patlama sesi bozmuştu. Thavis'in yaşadığı gezegenin etrafını birden daha önce hiç görmediği gemiler sardı ve gezegeni bombalamaya başladılar. Thavis babasına doğru baktı. Babası işse "Bazen elinden bir şey yapmak gelmez" dedi ve önüne baktı. Thavis'in gezegeninin her yanına ateş açılıyordu. O sırada Thavis'in aklına arkadaşları geldi, onları kurtarmalıydı. Geminin kapısına doğru güçlükle yürümeye çalıştı. O sırada ortanca kardeşi onu durdurdu. Thavis ağlıyordu ancak elinden hiçbir şey gelmiyordu. Kısa süre sonra gezegenden uzaklaştılar. Oradan sadece soylular kurtulabilmişti. Ana gezegen yok edilmişti ve şimdi intikam vaktiydi. Uzaylıların başkenti yaşayan yıldız olarak adlandırılan ve çok nadir bulunan bir gezegen tipiydi. Bu gezegenlerin insanlarınkine benzer devasa gözleri vardı ve içerisinde çok yüksek değerde madde bulunduruyordu. Ancak isminden de anlaşılacağı üzere bu gezegen yaşıyordu ve üzerinde kazı çalışması yapılmasına izin vermiyordu. Eğer birisi yapmayı denerse önce gezegen gözünü açıyor ardından gezegendeki herkes birden ölüyordu. Tychonar ıvegalla bunu bilse bile askerlerini bir intihar görevine göndermekten sakınmamıştı.

Aerar dayısıyla beraber apar topar gemiye bindi. Hayatında görmediği kadar çok gemi yan yanaydı ve istisnasız herkes savaşa gidiyordu. Aerar aslında Kieran olmadığından dayısıyla aynı gemiye binemezdi ama dayısı onu gemiye almıştı. Gemiler havalandı, saatlerce yol gidildi ve en sonunda gezegen gözüktü. Ortalama büyüklükte bir gezegendi, rengi ile tarih kitaplarında gördüğü Mars'ı andırıyordu ancak tepesinde kapalı bir göz vardı. Gemiler gezegene iniş yaparken Uri gemisi de ortalarına geçti. (Uri gemisi: iniş sırasında hasar almayı önleme için içi Uri dolu bir gemi taşınır ve diğer gemilerin etrafında yuvarlak bir Uri kalkanı örer.) Aerar gemiden inmeye hazırlandı ancak dayısı arkadan bir kierar teçhizatı çıkardı ve Aerarınkine taktı. Aerar ben Kiearan değilim bunu giyemem desede dayısı onu dinlemedi. Bir eliyle Aerar'ın elini tuttu, diğeriyle geminin kapısını açmak düğesine bastı. Kapak açıldı, gemi hala yüksekteydi. Dayısı Aerar'ı boynundan tuttu ve hızla kapıdan ileri fırlattı. Aerar ne olduğunu anlayamadan havada süzülüyor, çığlık atıyor çırpınıyordu. Gemi gittikçe uzaklaşıyor zemin ise yaklaşıyordu. Aerar'ın aklına dayısının öğretileri geldi. Önce nefesini dengeledi ve dik bir konuma geçti (Cesur buraya anlamlı bi söz/dua falan bulabilirsin hoş olur yani. Fear is the mind killer gibi.) Zihnini boşalttı ve vücudundaki teçhizatlarla uyum sağladı. Zemine yaklaşırken kolları ve bacaklarındaki teçhizatlar devreye girdi, yavaşlamaya başladı. En sonunda güvenli bir şekilde yere iniş yaptı. Her yeri ter içindeydi, yere yattı ve bir süre gökyüzüne baktı. Kısa süre sonra gemiler yere iniş yaptı, Aerar'ın yanına dayısı geldi "iyi işti evlat" dedi. Aerar yavaşça ayağa kalktı ve sinirli bir şekilde "Ne yapıyorsun, beni öldürecektin az daha" dedi. Dayısı kafasını kaşıdı. "Ama ölmedin?". Aerar daha fazla uğraşmak istemedi, zaten dayısı haklıydı. Kieran teçhizatını ilk seferde kullanmayı başarmıştı. "Her neyse savaş ne zaman başlayacak". Dayısı, Aerar'a baktı "Burada birkaç saat kamp yapacağız" dedi ve sırtındaki uzun siyah çubuğu Aerar'a verdi. "Bunu zamanı gelince zemine sapla. Merkezine doğru ilerleyecek. Eğer herhangi birisi merkeze ulaşmayı başarırsa gezegenin kontrolü bize geçer anladın mı?" Aerar başını salladı ve çadırına gitti ve uyudu..... Yüksek bir sesle uyandı, çadırına birisi girdi ve kalkmasını söyledi. Aerar hemen kalktı, silahını aldı ve dışarı çıktı. Gördüğü ilk şey uri kalkanının bombalanmasıydı. Ağır bir saldırı altındaydı ve çok dayanacak gibi gözükmüyordu. Kamp telaş içinde hızla uyandı ve dizildi. Komutan geldi, kısa bir konuşma yapıp askerlere gaz verdi. Kalkanın kalkmasına saniyeler kalmıştı 8..7..Hazır ol, Kieranlar bıçaklarını çekti ve duruşa geçtiler. Normal askerler ise silahlarını doğrulttular...6...5...Askerler kolundaki kalkanı etkinleştirdi..1..0. Kalkan kalkmıştı, Uri kalkanına giden sayısız mermi insanların üzerine yağmaya başlamıştı. En ön saftakiler düşmana doğru körlemesine koşmaya başladılar. Vücut kalkanları olsa da hızla taşları kırılıyor ve ölmeye başlıyorlardı. Saniyeler içinde binlerce kişi öldü ancak insanlar durmuyordu, düşmana doğru ilerliyorlardı. Aerar arka saflarda olmasına rağmen etrafa bakmak istemedi. Her yerde ölüler vardı, sadece koşmaya devam etti. Siper alabileceği bir kayalık gördüğünde kayaya doğru kaydı. Hemen ardından yanına birisi geldi. Kafasını kayaya yasladı nefes nefese kalmıştı. Aerar adamın koluna baktı, Uri'nin sınırı neredeyse dolmuştu. Tek mermide işi biterdi, Adam kafasını siperden çıkarmaya çalıştı ancak Aerar adamı kolundan tutup uyardı. Adam onu dinlemeden kalktı ve koşmaya çalıştı, saniyeler içinde bir atış aldı ve kalkanı kırıldı. İkinci atış ise kafasına gelmişti. Adamın cesedi Aerar'ın sağına düşmüştü. Beyni dağılmış yere akmıştı. Aerar nefesini tuttu (Uçarken ettiği duayı burda da etsin Cesur senin işin bu.) Aerar birkaç saniye şok etkisiyle etrafa bakındı, Her yere bombalar yağıyor, etraf ölüm kokuyordu. Aerar cesaretini sonunda topladı. Kafasını kayadan kaldırdı. Önünde devasa bir Arundinaera duruyordu..... (4 ayaklı 3 kuyruklu kesici pençeleri olan nadir bir uzaylı türü, 3 kierar bile toplansa zar zor onu alt edebilir.)

Thavis daha önce hiç görmediği bir gezegene iniş yapmıştı. Ona odası gösterilmiş oraya yerleşmesi söylenmişti. Thavis odasına girer girdi ve bir süre bekledi. Ardından yanında taşıdığı küçük silahı çenesine doğrulttu. Tetiğe eli gidiyordu, bir yanı yap diyordu. Diğer yanı ise intikam için yanıp tutuşuyordu. O sırada odaya birisi girdi. Thavis silahı hemen indirdi. Odaya giren adam Thavis'e baktı ve alaycı bir şekilde "Bu kadar çabuk mu, nesin sen süt bebesi mi?" dedi. Thavis sinirlenmişti, ona odasından defolmasını söyledi. Adam ona baktı ve "Zayıfsın" dedi. Thavis bir kez daha bağırdı. Adam Thavis'e yaklaşmaya devam etti. Thavis en son silahını çıkarttı. Adam ise "Yap, öldür beni" dedi sakince, yürümeye devam ediyordu. Thavis bağırarak tetiği çekti. Ancak Thavis daha tetiği çekmeden adam bıçağını kınından çekmişti. Kendisine gelen mermiyi bıçağı ile saptırdı, ve eliyle silahı tutup bıçağı Thavis'in gırtlağına dayadı. "Seni istemediğin kadar güçlü yapabilirim." Thavis ona baktı ve "Kimsin sen" dedi. Adam bıçağı kınına geri sokup birkaç adım ilerledi. "Bir Kieran'ım ama genelde Khaldun derler."

Aerar önünde bir Arundinaera görünce şok etkisine girdi ve donakaldı. Arundinaera pençesini kaldırdı ve tam indirecekken birisi Aerar'ı tutup kenara zıpladı. Aerar hızla ayağa kalktı. Yanında dayısı vardı. Dayısı eliyle geri durması için işaret yaptı. Aerar geriledi. Dayısı kınındaki kılıcı çıkardı ve düşmanına karşı bir zıplayış gerçekleştirdi. Teçhizatı sayesinde çok daha yükseğe zıplayabiliyordu. Arundinaera pençesiyle ona vurmaya çalıştı. Dayı teçhizatı ile havada döndü ve pençesini yakalayıp bıçağını sapladı. Arundinaera acı içinde inlerken diğer Kieranlar geldi. Arundinaera'u şaşırtmak için hızlı manevralarla etrafında dönmeye başladılar. Yaratık bir yerden sonra dayanamadı ve büzüştü. Bunu fırsat bilen Kieranlar dayının dur emrine rağmen hızla saldırdı ancak Arundinaera'nın oyununa gelmişlerdi. Yaratığın vücudundan dikenler çıktı ve kendisine gelen 3 Kieran'ı da orada öldüdü. Dayı tek başına kalmıştı. Yaratığın önünde pozisyon aldı ve bekledi. Yaratığı kendine çekip kafasına ulaşacaktı. Ancak yaratık sağ tarafa baktı. Aerar'a doğru koşmaya başladı. Aerar bunu fark etti ve geriye doğru koştu ancak Arundinaera çok hızlıydı. Yaratık en sonunda Aerar'a ulaştı. Kuyruğunu havaya kaldırdı ve önüne getirip Aerar'a doğru savurdu. Aerar'In bu saldırıdan kaçma imkanı yoktu. Ve Arundinaera öylesine güçlüydü ki Uri kalkanını rahatça parçalayabilirdi. Aerar gözlerini kapadı. Birkaç saniye geçti ancak hiçbir şey olmadı. Gözlerini açtığında önünde dayısını gördü, dayısı kuyruğun önüne geçmiş Aerar'ı korumuştu. Ancak bedelini ağır ödemişti. Uri kalkanı kırılmış kuyruk bedenine saplanmıştı. Yaratık kuyruğunu çekmeye çalıştı ancak Aerar'ın dayısı ellerini yere sertçe saplayarak çekmesini engelledi. Dayısının ne yaptığını anlayan Aerar yerde duran Kieran bıçağına doğru koştu. Kendine gelen pençelerden hızlıca sıyrılmayı başardı. Hamleleri bittiğinde yaratığın kafası önünde duruyordu. Aerar bağırarak bıçağını yaratığın boynuna soktu. Arundinaera geriye doğru çekildi ve kısa süre sonra yere yığıldı. Aerar hemen dayısının yanına döndü. Dayısının çoktan can vermişti, bedeninin ortasında bir delik vardı. Aerar savaşın seslerini görmezden gelerek bir süre bekledi. kendisine gelen mermiler Arundinaera'ın cesedi tarafından engelleniyordu. Aerar bir süre bekledi ve istemsizce göz yaşı akıttı. Kendisi yüzünden dayısı ölmüştü. Aerar dayısının eldivenine yöneldi ve elinden nazikçe çekip kendisine taktı. Ardından elini bıçağa doğru uzattı ve yerdeki bıçak eline geri geldi. Arkasını döndü ve savaş alanına doğru koşmaya devam etti. Dayısının intikamını alacaktı...

Thavis ayağa kalktı ve Khaldun'a baktı, "Şu an savaşta olman gerekmiyor mu?." Khaldun Thavis'in kalktığı yatağa oturdu. "Ben ana gezegeni feth etmeyeceğim. Ben uzaylıları yok edeceğim" dedi. "O nasıl olacak?." Khaldun sırıttı, "Sen yapacaksın" "Ben mi?", "Evet Sen.". "Babanın geçmişte yaptığı şeylere her ne kadar saygı duysamda yeterli bir lider değil. Sen ise ondan çok daha iyi bir lider olabilirsin." Thavis şaşırdı "Babamı tahttan indirmemiz gerektiğini mi söylüyorsun.". Bu fikir Thavis'e çok cazip gelmişti, babası Reyhan ve diğer arkadaşlarının bulunduğu ana gezegendeki yaşamları hiçe saymıştı. "Ama bunu tek başıma yapamazsın, önce abini ikna etmelisin." Thavis cama doğru yöneldi. İçinde asla sönmeyecek bir intikam ateşi vardı...

Aerar düşmana doğru koşuyordu. Mermileri kılıcı ile engellemeye çalıştı ve birkaçını başarmıştı da, ancak birkaç mermi Uri kalkanına isabet etmişti ve şimdiden enerjisi yarıya düşmüştü. Aerar savaş alanına yetişmeyi başarmıştı. Önünde bir yığın uzaylı duruyordu. İlk gördüğünün üzerine doğru bıçağı ile koştu, uzaylı bıçağı eğilerek karşıladı ve elleriyle Aerar'ı ittirdi. Aerar ayağa kalkarken sağından uzun bir kılıcın kendine doğru geldiğini gördü. Geriye doğru kaçması kılıçtan kaçması için yeterli değildi. O sırada Kieran teçhizatı aklına geldi ve kendini teçhizatında yardımıyla geriye doğru ittirdi. yere düşen kılıcın sapına bastı ve teçhizat ile hafif havalanıp önündeki uzaylının kafasına bıçağını sapladı. Bıçağı kafasından çektikten sonra arkadaki uzun kılıçlı olan uzaylının kendisine bir saldırı daha yaptığını gördü. Sırt üstü yere doğru eğildi. Normal bir insan yapsaydı bu konumda düşerdi ancak teçhizat onu yukarı kaldırıyordu. Kılıç darbesini engelledikten sonra hızla doğrulup uzaylınıın eline kılıç ile vurdu. Yere düşmekte olan uzun kılıcı yerden aldı ve Uzaylının bacağına soktu. Uzaylı önünde savunmasız bir şekilde duruyordu. Aerar acımasızca uzaylının boğazını kesti... Savaş bir süre böyle devam etti. Aerar'ın uri kalkanı neredeyse kırılacaktı. Ancak arkadan bir ses geldi ve insan ordusu yavaş yavaş geriye gitmeye başladı. Aerar bunun ne anlama geldiğini anlamıştı. Diğer askerler gibi sırtında taşıdı uzun siyah çubuğu gezegen zeminine sapladı ve tuşuna bastı. Çubuk hızla zemine göçtü. İnsanlar yavaş yavaş gemilere doğru geri çekiliyordu. Aerar bir süre durdu ve "Dayım, cesedini taşımalıyım" dedi. Dayısının öldüğü yere doğru koşmaya başladı. Askerlerden birisi onu durdurmaya çalıştı ancak o dinlemeden dayısının yanına koştu. Askerlerin bir kısmı gemilere binmişti bile. Uzaylılar bile geri çekilmeye başlamıştı. Aerar sonunda dayısının cesedinin yanına vardığında dayısının koluna girdi ve omzunda taşımaya çalıştı. Ancak dayısının giysisi onu çok ağır yapıyordu. Dayısını geri yatırdı ve hızlıca giysinin kilitlerini çözmeye başladı. Aerar bunu yaparken deprem olurmuşçasına yer sallanıyor, toz havaya kalkıyordu. Aerar dayısının kilitlerini çözmeyi başardı ve omzuna aldı, koşmaya başladı. Koşarken birden yerdeki kumun bir noktaya çekildiğini fark etti. Bu onun yere düşmesine sebep olmuştu. Hızla ayağa kalktı ve arkasına baktı. Arkasındaki zemin tamamen beyaz olmuştu. O sırada fark etti. Yaşayan gezegen gözünü açmıştı, Aerar bunun ne anlama geldiğini biliyordu. Dayısını tekrar tuttu ve olağanca gücüyle koşmaya başladı. Gemiye az kalmıştı. Askerlerin yarısından fazlası ise gemilere binmişti. Aerar koşmaya devam etti, ancak bir saniyeliğine arkasına bakma hatasında bulunmuştu. Zeminden mavi tozlar çıkıyordu. Aerar kokuyu aldığı gibi ağzını ve burnunu kapattı. Aerar ile koşan askerlerin hepsinin ağzından ve gözünden katı şekilde kan akıyordu. Aerar nefesini tutarak bir süre koştu ancak tek bir gemi hariç her gemi kalkmıştı bile. O gemi de buraya geldikleri Kieran gemisiydi. Neredeyse yetişmişti. Gemiden kendisine birileri sesleniyordu. Aerar nefes almadığı için yorgun düşmüştü. Gemiden gelen ses ona tanıdık geliyordu, bu dayısının arkadaşıydı ve "Onu bırak" diye bağırıyordu. Aerar dayısının ölü gözlerine baktı, onu bırakamazdı. Ancak dayım bunu istedi diye düşündü. Gözlerinden yaş gelse de onu yere bırakıp gemiye koşmaya başladı. Gemi havalanmaya başlamıştı. Son gücüyle havaya zıpladı ve teçhizatı ile havalandı. Gemi fazla yukardaydı, yetişemeyecekti. Tam umutsuzluğa kapıldığı anda dayısının arkadaşı Aerar'ın elini tuttu. Aerar gemiden sarkarken gemi havalanmaya başladı. Gezegen gözlerinden uzaklaşmasına rağmen mavi tozu hala görebiliyordu. Geminin giriş kısmına tutundu ve kendini içeri çekti. Kieranların hepsi Aerar'a baktı. Dayısının arkadaşı şaşkınlıkla "Tozun yayılımından kurtulabilen tek kişisin" dedi.

Aerwyna beyaz saçlı, 20li yaşlarda bir kızdı. Saçları sonradan beyaz olmuştu. Kendisi küçük yaşlarda terk edildiğinden gezegenlerdeki yetimleri topluyor ve yetiştiriyordu. Bunun içinde çok çalışması gerekiyordu. Sıradan bir Gjuetia'dayken (para karşılığı uzaylı avı) öldürdüğü yaratıktan mavi bir toz çıkmıştı. Zehirli olabileceği ihtimaline karşın nefesini hızla tutmuş ve gerilemişti. Ancak o günden beridir görme duyusu azalıyor. Saçları beyazlıyor ve ilginç yetenekler kazanıyordu. Bazen kendini farklı bir yerde buluyordu. Özellikle Gjuetia'lar sırasında ölüm ile yüz yüze kaldığında kendini düşmanın hemen arkasında bile bulduğu olmuştu. Yakında gözlerinin işlevini tamamen kaybedeciğini düşündüğünden son zamalarda sürekli barlarda Gjuetia arıyordu. Yine normal bir gündeydi bara girdi ve yeni Gjuetia var mı diye sordu. Barmen olmadığını söyleyince, biraz oturayım sonra kalkarım diyerek bulduğu ilk sandalyeyi çekti. Bir süre oturdu ancak arkasından birisinin geldiğini farketti. Körelmiş görme duyusuna karşın hisleri çok gelişmişti. Bu adam farklı bir his yayıyordu. Arkasına bakmadan adamın konuşmasını bekledi. EN son adam sessizliği bozdu "Benim adım Khaldun, senin için bir Gjuetia'm var..."

Thavis günlerdir Khaldun'un dediklerini düşünüyordu. Khaldun'u ise ortalıklarda bulamıyordu. Abisini ikna etmeliydi. Büyük abisini ikna edemezdi ancak ortanca olanı yani İkair'i edebilirdi. Tek sorun Khaldun'u beklemeli miydi, gerek yoktu. Hem o kim oluyordu da Thavis'e akıl veriyordu. Bunu yapacaktı, yarın akşam yemekten sonra abisine bunu açıklayacaktı. O gece uyumadı ve yapacağı konuşmayı düşündü. Eğer abisi kabul etmezse vatan haini ilan edilecek ve muhtemelen idam edilecekti... Ertesi gün oldu, yemek boyunca hiç konuşmadı. Heyecandan her yeri titriyordu, yemek bitiminde koridorda abisini bekledi. Abisini görünce kendi odasını çağırdı. İkair Thavis'in odasına girdi. Thavis kapıyı kilitledi ve konuşmaya başladı. dakikalar boyunca planlarını anlattı, en son da "Senin yardımın olmadan, bunu başaramam" dedi. Konuşma bittiğinde İkair şok içerisindeydi. Ağzını açmaya çalıştı ancak açamıyordu. Bir süre bakıştıktan sonra İkair gevşedi ve elini kardeşinin omzuna koydu. "Seninleyim Thavis..."

Aerar yatağında uzanmış oturuyordu. Dayısının cesedi o gezegende kalmıştı, ona bir cenaze bile yapılamamıştı. Bu düşünceler aklından çıkmıyordu. O sırada Aerar'ın kapısından bir ses geldi. Aerar dayısının bıçağını eline aldı ve kapıya yöneldi. Kapıyı açtı, önünde siyah saçlı biraz kilolu birisi vardı, üstünde ise Kieran teçhizatı bulunuyordu. "Kumtan sizi çağırıyor, efendim.". Aerar şaşkınlığını gizleyerek tamam dedi ve bıçağıyla beraber odasından çıktı. Beraber komutanın odasına girdiler. Odada uzun bir masa vard, etrafındaki tüm sandalyeler doluydu. Aerar bir süre odayı süzdü ve oturan herkesin ordu için çok önemli insanlar olduğunu fark etti. "Buraya gel Aerar, şöyle oturmaz mıydın?" Komutan, Aerar'a bir sandalye çekti. Aerar oturdu ve dinlemeye başladı. "Mavi ölümden hayatta kalan tek kişi sensin. Adamlarımdan bazıları senin ölmen gerektiğini söylüyor. Ancak onlar mavi ölümün ne demek olduğunu bilmiyor olmalılar." Bu sözlerin üzerine fısıldaşmalar başladı. Aerar ise ayağa kalktı, "Ben yalnızca bir askerim, Mavi ölümü solmadığım için hayattayım ve bana hiçbir etkisi olmadı. Lütfen gitmeme izin verin" dedi. Komutan gülümseyerek Aerar'a oturmasını işaret etti. Aerar geri yerine oturdu. Bu sefer komutan ayağa kalktı ve odada volta atmaya başladı. "Bunu öğrenmenin sanırım tek yolu var." Komutan elini cebine götürdü ve ordan silahını çıkarttı. Bunu gören Aerar salonun geri kalanı ile beraber hızla ayağa kalktı. Komutan silahı Aerar'a doğrulttu ve tetiğe bastı. Aerar'ın uri kalkanı yok ve kılıcı hala kınındaydı, mermiyi saptıramazdı. Ölüm kesindi. Mermi Aerar'a yaklaşıyordu ancak mermi yaklaştıkça zamanda yavaşlıyordu, Mermi neredeyse kafasına ulaşmıştı ancak mermi ve odadaki diğer kişiler çok yavaştı. Aerar şaşkınlıkla etrafına bakındı. Ardından mermiden kaçmak için sağa doğru eğildi. Mermi üstünden geçip gitmişti ve zaman eski haline dönmüştü. Komutan şaşkınlıkla Aerar'a baktı ve silahı tekrar ona doğrulttu. Aerar "Ha-" dedi ancak çok geçti, komutan tekrar tetiğe basmıştı. Mermi ilerliyor ve aynı şekilde zaman yavaşlıyordu. Aerar yine mermiden kurtulmuştu. Zaman eski halina dönünce Aerar kendini çok yorgun hissediyordu, yanında gördüğü ilk sandalyeye yığıldı. Komutan Aerar'a doğru ilerledi ve "Bunu nasıl yaptın." dedi. Aerar'ın konuşmaya gücü yoktu. Komutan tekrar arkasını döndü ve "Yarından itibaren Kieran eğitimlerine başlıyorsun. Sene sonunda son zafere katılacaksın (Kieran nüfusunun artmasını engellemek için 4 Kieran adayı bir arenaya atılır ve kazanan kişi Kieran olur. Bu sayede hem nüfus dengelenir hem de Kieranların duyguları daha çok körelir.)" Aerar "A-Ama ben hiçbir ilaç almadım, nasıl olabilir" dedi. Komutan ise yine sırıttı "Az önce yaptığın şey, onu hiçbir ilaç yapamaz..."

Aerwyna arkasındaki adama baktı ve otur işareti yaptı. Adam oturdu, "Dediğim gibi benim adım Khaldun, seninkisini öğrenebilir miyim?" Aerwyna isteksizce ona ismini söyledi. Khaldun'un yüzünü görmese de pek güvenilir biri olmadığını hissediyordu. Khaldun ellerini masada birleştirdi ve "Sanırım iş konuşmamız gerek, öncelikle para meselesini önemseme. Hayatında hiç görmediğin kadar çok para kazancaksın" dedi. Aerwyna'nın ilgisini çekmişti "Ne yapacağımı söyle" dedi. "yaklaşık 6 ay sonra bir darbe girişimi olacak, onu durdurmanı istiyorum." "Neden kendin yapmıyorsun?" "Bak Aerwyna eğer yapmayacaksan başkasıyla konuşabilirim." Aerwyna bir süre düşündü. Koruması gereken çocuklar vardı, kötü bir şeyde yapmayacaktı. "Kabul ediyorum..."

---6 AY SONRA---

Aerar eğitim sürecinde kendisini çağırmak için odasına gelen kilolu çocukla (Halin) iyi arkadaş olmuştu. Ancak Halin çok kötü bir savaşçıydı ve Aerar onun son zaferde elenmesinden korkuyordu. Son zafere 1 haftadan az kalmıştı. Halin geceleri uyuyamıyordu. Sürekli ölümü düşünüyordu. Ertesi sabah uyandıklarında toplanma noktasına gittiler. Son Zafer için çekilişler yapılacaktı, kimin kim ile eşleşeceğine karar verilecekti. Aerar Halin ile eşleşmemek için dua ediyordu. Halin ise titriyordu. Çekilişler yapılmaya başlandı, eğitimdeki 20 kişi 4 kişilik 5 gruba ayrılıyordu. Aerar B grubuna girmişti. Sıra Halindeydi. Komutan elindeki kağıdı çıkardı ve A grubu diye bağırdı. Aerar mutluydu, Halin ile aynı grupta olmayacaktı. Ancak halin yıkılmıştı. Halin'e baktı ve "Ne oldu?" dedi. Halin korku ile "Evan ile aynı gruptayım dedi. (Evan eğitim sırasındaki en güçlü kişi.)"

Thavis ve abisi aylardır bunu planlıyorlardı. Bir yemek sırasında babalarını öldürecek abilerini ise esir alacaklardı. Yönetime ise Thavis geçecekti, babasını öldürmek her ne kadar kolay olsa da oradaki muhafızların kendi taraflarını tutacaklarından emin değiller. Bu yüzden 6 ay boyunca muhafızlar ile iyi geçinmeye çalıştılar, maaşlarına zam yaptılar. Khaldun'dan ise hala ses yoktu, acaba nereye gitti diye düşünüyordu Thavis ancak önemli değildi çünkü planı yarın devreye sokacaklardı.

Aerar kıyafetlerini giydi. Teçhizatlarını yerleştirdi, ve hazırlık odasına gitti. Havin ilk savaşacak gruptaydı. Havin'in yanına gittiğinde Havin ağlıyordu, Aerar ona moral verdi ve omzuna vurdu. Bu onu son görüşü olabilirdi. Savaşı izlemek için üst kata çıktı ve arenanın oturma yerlerinden birine geçti. Yüzbinlerce insan vardı ve arenanın en şaşalı oturma yerlerinde komutan oturuyordu. Çok geçmeden Havin ile diğerleri çıkmaya başladı. En arkadan Havin geliyordu. Korktuğu onlarca metre uzaktan anlaşılıyordu. Herkes orta noktaya geçti ve duello işareti olan kılıcı kalbine koyup ortada birleştirdiler. Saniyeler sonra kılıçlar havaya kalktı ve herkes geriye doğru açıldı. Duello başlamıştı. Havin'in yanında duran Havin'e "Birleşmeden Evan'I alt edemeyiz dedi." Bu fikir çok mantıklıydı, Beraber 3e kadar saydılar ve Evan'a 3 koldan saldırdılar. Evan gelen ilk darbeden kaçıp 2.sini kılıcı ile engelledi. Ancak Havin'in saldırısı karnına isabet etmişti. Uri kalkanı hasar almıştı. Evan kılıcı ile tuttuğu kişinin kılıcının ucundan tuttu ve kendine doğru çekip tekme attı. Klıcın sivri ucunu uttuğu için uri kalkanı hasar almıştı. O sırada 2.kişi kılıcı ile Evan'a saldırdı ancak evan yana kayıp bacağına vurdu. Dengesini kaybeden Kieran adayı yere düştü. Evan durmadı kılıcını defalarca düşen çocuğa saldırdı ve kısa sürede Uri kalkanını yok etti. Havin donakalmıştı. Tekmenin etkisiyle yere düşen çocuk ise hızla doğruldu. Bunu gören Evan bıçağını çocuğa fırlattı. Yerde yatan ve uri kalkanı kırık olan çocuk ise Evan'ı yakasından tutup aşağı çekti ve ütüne çıktı. Elinde bıçağı olmadığından yumrukları ile vurdu. Evan ise kenardan elini uzattı ve bıçağını çağırdı. Bıçak eline geçince üstündeki çocuğun boynuna sapladı. Bunu gören diğer çocuk ise Evan'a doğru koştu. Evan çocuğun kolunu tuttu ve karnına bıçağı ile vuruş yaptı, bir kez daha, bir kez daha ve en sonunda Uri kalkanını kırdı. Çocuğun kolunu ters yöne bükerek kırdı ve accı çekişini izledi. En sonda çocuğu boğazını kesti. Sıra Havin'deydi. Evan Havin'e "Korkak" diye bağırdı ve ona doğru koştu. Evan'ın ilk saldırısını engelleyen Havin 2.sini engelleyemedi ve Uri kalkanı hasar aldı. Havin telaş yapmıştı ve odaklanamıyordu. Evan Havin'in uri kalkanını kırana kadar bıçak darbeleri indirdi. Uri kalkanı kırılınca ise Havin'i zorla ayağa kaldırdı ve komutana doğru döndürdü. İlk olarak Havin'in bacağına bir kesik attı ve havin yere düştü. Havin son gücüyle Evan'a yumruk atmayı denedi. Evan yumruğu havada tuttu ve kolunu kırdı. Havin acı içinde yere düştü. Evan yerdeki Havin'i tekmelemeye başladı. Son zafer'de böyle bir haraket yasaktı. İşi biten kişi öldürülürdü ancak komutan bundan keyif alıyora benziyordu ki durdurmamıştı. Evan, Havin'e tekme atmaya devam ediyordu. Aerar daha fazla dayanamadı ve koltuklardan hızla geçerek Arena alanına doğru koştu. Akrasından gelen muhafızları hızla atlattı ve arenaya atladı. Bunu gören Evan, Havin'in üstüne tükürerek Aerar'a döndü. Aerar ona baktı ve "Sen değil, onunla savaşacağım dedi." Parmağı komutanı gösteriyordu.

Thavis ve abisi yemeğe indiler. İkiside çok gergindi ancak önemli değildi. Thavis ve abisi yan yana oturdular. Yemek başlamıştı, Thavis abisine ""Yapıyor muyuz?" diye fısıldadı. Abisi ile başını salladı. Yemek masasında geçen yarım saatin ardından babaları yemekten kalkacağını söyledi. Thavis ve abisinin vakti gelmişti. Elini cebine götürdü ve ayağa kalkan babasına doğru silahını çekti. Bunu gören muhafızlar Thavis' doğru yöneldi ancak çok geçti, Thavis tetiği çekti. Her şey saniyeler içinde olmuştu. Silah sesi gittikten sonra etrafa bakındı. Başarmış mıydı? Kısa süre sonra cevabını öğrendi. Babası şaşkınlıkla ayakta duruyordu. Yanında ise gözleri bağlı beyaz saçlı bir kadın vardı. Az önce orada değildi. Yoksa mermiyi o mu engellemişti. Thavis abisine baktı, abisi büyük abisini esir almayı başarmıştı. Thavis silahını bir kez daha babasına doğrulttu ancak beyaz saçlı kız Thavis'in yanında birden belirip elindeki silahı hızla elinden kaptı ve suratına tekme attı. Thavis yere yığılmıştı. Abisi yalnız kalmıştı. Başaramamışlardı ve şimdi idam edileceklerdi.....